स्वदारनिरतस्त्वं च नित्यमेव नृपात्मज । धर्मिष्ठः सत्यसन्धश्च पितुर्निर्देशकारकः ॥

श्रीमद्वाल्मीकिरामायणे अरण्यकाण्डे नवमस्सर्गः (६व श्लोकमु) SeetaDevi spoke these words dripping with nectar, in a soft and friendly tone, to ShriRaama: “You always are interested only in your wife (never desire other women than Me), always follow to the path of Truth. You are the residence for Dharma and such a firm follower of Dharma that…

तामिमां सर्वभूतानां नमस्कार्यां यशस्विनीम् । अभिगच्छतु वैदेही वृद्धामक्रोधनां सदा । अनसूयेति या लोके कर्मभिः ख्यातिमागता ॥

श्रीमद्वाल्मीकिरामायणे अयोध्याकाण्डे सप्तदशोत्तरशततमस्सर्गः (१२ श्लोक) Atri Maharshi described the greatness and tapashshakti of AnasuyaDevi to SeetaRaamas through this memorable shloka: “(Once there was a great famine for ten years in all the three worlds. Then AnasuyaDevi, using Her immense Tapashshakti create food and water for all. Because of this) she is venerable by all creatures in…

तेषामौत्सुक्यमालक्ष्य रामस्त्वात्मनि शङ्कितः । कृताञ्जलिरुवाचेदम् ऋषिं कुलपतिं ततः ॥

श्रीमद्वाल्मीकिरामायणे अयोध्याकाण्डे षोडशोत्तरशततमस्सर्गः (४ श्लोक) Once ShriRaama observed that the Rushis who live near Chitrakoot were very anxious about something. Since He could not tolerate seeing the grief of them, he imagined what could have caused the grief. The first thing He thought was whether He Himself was unknowingly the cause and inquired about the…

तदद्भुतं स्थैर्यमवेक्ष्य राघवे समं जनो हर्षमवाप दुःखितः । न यात्ययोध्यामिति दुःखितोभवत् स्थिरप्रतिज्ञत्वमवेक्ष्य हर्षितः ॥

श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये अयोध्याकाण्डे षडुत्तरशततमस्सर्गः (३४ श्लोक) Bharata, queens, other ministers and administrators, citizens of Ayodhya, everybody tried to convince ShriRaama to return to Ayodhya. However, ShriRaama firmly stood on the path of Dharma and chose to uphold His father’s promise. At this situation Valmiki Maharshi describes the feelings of the people seeing ShriRaama in…

తదద్భుతం స్థైర్యమవేక్ష్య రాఘవే సమం జనో హర్షమవాప దుఃఖితః । న యాత్యయోధ్యామితి దుఃఖితోభవత్ స్థిరప్రతిజ్ఞత్వమవేక్ష్య హర్షితః ॥

శ్రీమద్రామాయణే వాల్మీకీయే ఆదికావ్యే అయోధ్యాకాణ్డే షడుత్తరశతతమస్సర్గః (౩౪వ శ్లోకము) భరతుడు, రాణులు, ఇతర రాజ్య ప్రముఖులు, ఎందరో ఎన్నో విధాలగా శ్రీరాముని అయోధ్యకు రమ్మని ప్రార్థించిరి. కానీ శ్రీరాముడు ఆ బోధనలకు లోనుకాక దశరథుని వాగ్దానమునకే కట్టుబడియుండెను. అప్పుడు అక్కడి జనుల మనో వారిని వాల్మీకిమహర్షి ఇట్ట్లు వర్ణించిరి: “శ్రీరాముని అబ్ధుతమైన మనస్స్థైర్యమును చూచి అచటి జనులు ఒకేసారి శోకమునకు, హర్షమునకు లోనైరి. ఆయన అయోధ్యకిప్పుడు తిరిగిరాడని దుఃఖము, అతని అచంచలమైన సత్యసంధతను చూచి పరమానందము కలిగినవి”.…

कामकारो महाप्राज्ञ! गुरूणां सर्वदानघ । उपपन्नेषु दारेषु पुत्रेषु च विधीयते ॥

श्रीमद्वाल्मीकिरामायणे अयोध्याकाण्डे चतुरुत्तरशततमस्सर्गः (१८ श्लोक) Declaring that His father Dasharatha indeed has the authority of sending Him to exile, ShriRaama spoke these dharmic words to Bharata: “O Bharata! A Guru has the authority to command his Shishya. Hence a Dharma-patni, progeny, and a student must always be `Vidheya’ towards her Bharta, their parents, and Teacher…

न दोषं त्वयि पश्यामि सूक्ष्ममप्यरिसूदन । न चापि जननी बाल्यात् त्वं विगर्हितुमर्हसि ॥

श्रीमद्वाल्मीकिरामायणे अयोध्याकाण्डे चतुरुत्तरशततमस्सर्गः (१७ श्लोक) Bharata fell on the feet of ShriRaama and broke into tears because its was His mother, Kaikeyi, who ordered ShriRaama to go to the exile. Addressing Bharata, who is blaming Kakeyi for the difficulties, Shri Raama spoke these words dripping with eternal nectar: “O Bharata (who conquered the six enemies…