तप्तकाञ्चनपुष्पां च वैडूर्यप्रवरच्छदाम् । द्रक्ष्यसे शाल्मलीं तीक्ष्णां आयसैः कण्टकैश्चिताम् ॥

— श्रीमद्वाल्मीकिरामायणे अरण्यकाण्डे त्रिपञ्चाशस्सर्गः (२० श्लोक) Reminding Raavana of the terrifying, and the extremely agonizing fate of a person desiring other women, SeetaMaata explains: “O Raavana! You will have to tightly embrace beautiful looking tree shaped pillars having red hot golden flowers, leaves studded with extremely hot gems, and sharp pointed iron thorns (So be…

नदीं वैतरणीं घोरां रुधिरौघनिवाहिनीम् । असिपत्र वनं चैव भीमं पश्यसि रावण ॥

— श्रीमद्वाल्मीकिरामायणे अरण्यकाण्डे त्रिपञ्चाशस्सर्गः (१९ श्लोकम्) Reminding Raavana of the terrifying, and the extremely agonizing fate of a person desiring other women, SeetaMaata explains: “O Raavana! You will fall into the horrifying Vaitarini in which blood flows unbearably. You will have to pass through the forest filled with trees having leaves that are cut-throat sharp…

తప్తకాఞ్చనపుష్పాం చ వైడూర్యప్రవరచ్ఛదామ్ । ద్రక్ష్యసే శాల్మలీం తీక్ష్ణాం ఆయసైః కణ్టకైశ్చితామ్ ॥

— శ్రీమద్వాల్మీకిరామాయణే అరణ్యకాణ్డే త్రిపఞ్చాశస్సర్గః (౨౦వ శ్లోకము) రావనుని హెచ్చరిస్తూ, పరస్త్రీని కామించే ధూర్తుడు పొందే నరకయాతనను ఇలా వివరించినది సీతామాత: “ఓ రావణా! వేడికి ఎర్రగా కాగిన బంగారు పూలు కలదియు, అంతే వేడెక్కిన మణులతో పొదగ బడిన ఆకులు కలదియు, మొనదేలిన ఇనుపముళ్ళు కలదియు అయిన బూరుగుచెట్టు ఆకారపు స్తంభములను కౌగిలించెదవు  (కావున జాగ్రత్త)”.

నదీం వైతరణీం ఘోరాం రుధిరౌఘనివాహినీమ్ । అసిపత్ర వనం చైవ భీమం పశ్యసి రావణ ॥

— శ్రీమద్వాల్మీకిరామాయణే అరణ్యకాణ్డే త్రిపఞ్చాశస్సర్గః (౧౯వ శ్లోకము) రావనుని హెచ్చరిస్తూ, పరస్త్రీని కామించే ధూర్తుడు పొందే నరకయాతనను ఇలా వివరించినది సీతామాత: “ఓ రావణా! రక్తప్రవాహముతో, అతిదారుణముగా ఉండే వైతరలో పడిపోయెదవు. పదునైన కత్తులే ఆకులుగా ఉండే భయంకరమైన అడవిలో తిరుగాడెదవు (కావున జాగ్రత్త)”.

क्रोशन्तीं रामरामेति रामेण रहितां वने । जीवितान्ताय केशेषु जग्राहान्तकसन्निभः ॥

— श्रीवाल्मीकिरामायणे अरण्यकाण्डे द्विपञ्चाशस्सर्गः (१० श्लोक) SeetaMaata again and again embraced Jataayu, who was breathing his last, while crying loudly for help. The cruel Raavana then approached her to take her away. In fear, She then held to the nearby trees firmly. “Raavana, who was destined to be vanquished soon, then pulled the crying and…

క్రోశన్తీం రామరామేతి రామేణ రహితాం వనే । జీవితాన్తాయ కేశేషు జగ్రాహాన్తకసన్నిభః ॥

— శ్రీవాల్మీకిరామాయణే అరణ్యకాణ్డే ద్విపఞ్చాశస్సర్గః (౧౦వ శ్లోకము) కొన ఊపిరితో కొట్టుకుంటున్న తండ్రివంటి జటాయువున పదేపదే అక్కున చేర్చుకుని ఏడువ సాగెను దీనురాలైన సీతాదేవి. ఆమె దుస్స్థిని చూచి కూడా జాలపడక, ఆమెను ఎత్తుకు పోవడాని దగ్గరకు వచ్చెను క్రూరుడైన రావణుడు. అప్పుడు “హా రామా! హా రామా! అని బిగ్గరగా ఏడుస్తూ ఉన్న ఒంటరి సీతను, చావు దగ్గర పడ్డ రావణుడు జుట్టు పట్టుకొని ఈడ్చ సాగెను”. స్త్రీ సదా పూజ్యురాలు. అందునా పతివ్రతయైన స్త్రీ…

परेतकाले पुरुषो यत् कर्म प्रतिपद्यते ।विनाशायात्मनोऽधर्म्यं प्रतिपन्नोसि कर्म तत् ॥

— श्रीमद्वाल्मीकिरामायणे अरण्यकाण्डे एकपञ्चाशस्सर्गः (३१ श्लोक) “Only a person who is in the grip of death, will be interested in doing adharmic acts”, warned Jataayu to Raavana. Saying thus he advised Raavana to return SeetaMaata to ShriRaama.